Магілёўская каманда Stёkla экспэрымэнтуе ў мэтал-плыні, мае нямала прыхільнікаў, уласную прадукцыю (значакі ды маечкі), але да гэтага часу ня мела дыску. Днямі адбыўся рэліз іх дэбютнай працы «Из точки А», выдадзенай на Go-Records.

Некалькі дзён спектакль “Вераб’іная ноч” збіраў поўныя залі, выклікаючы, што праўда, даволі палярныя водзывы – ад шчырага захаплення да разачаравання і нават абурэння. Асабліва шмат пытанняў да рэжысёра засталося ў гісторыкаў і літаратуразнаўцаў. Піша Віталь Еўмянькоў.

Акрамя людзей, зь якімі штодня размаўляем, працуем і п’ем піва, ёсьць і іншыя. Вельмі іншыя. І іх багата. Адкуль яны бяруцца і чаму мы іх ня ведаем?

У першую нядзелю лістапада на Беларусі адзначаецца Дзень памінання продкаў – Дзяды. Не забытыя яны і на Магілёўшчыне.

У Магілёўскай цэнтральнай гарадской бібліятэцы 17 лістапада адбылася вечарына ў гонар 200-годдзя Вінцэнта Дуніна-Марцінкевіча. Супольна з ЦГБ імя К. Маркса імпрэзу аргнанізавалі Палац культуры вобласці і Магілёўская гарадская арганізацыя ТБМ імя Францішка Скарыны.

30 хвілінаў цішыні – такая неспадзяванка чакае гледачоў прэм’ернага спектаклю "Вераб'іная ноч", які можна паглядзець ў Магілёве. Другая асаблівасць пастаноўкі – "моўная аўтэнтычнасць" персанажаў. На сцэне афіцэры расейскага войска размаўляюць па-расейску, а беларускі рэкрут, вядома ж, – па-беларуску.

У суботу, 15 лістапада, у Магілёве ў межах кампаніі “Будзьма” адбылася творчая сустрэча з сябрамі Саюзу беларускіх пісьменьнікаў Эдуардам Акуліным і Леанідам Дранько-Майсюком. На сустрэчы былі прэзэнтаваныя кніга “З Богам да Беларусі” ксяндза Адама Станкевіча, аднаго з заснавальнікаў Хрысьціянскай дэмакратычнай злучнасьці.

У Магілёве адменены канцэрт “Bez bileta”. Менскі гурт мусіў выступіць у клюбе “Ліга” 14 лістапада ў межах туру “Мечтатели”.

Сёньня ў Магілёве адкрылі помнік ахвярам галакосту. Шэсьцьдзесят сем год таму, у кастрычніку, фашысты пачалі зьнішчаць вязьняў магілёўскага гета.

Вядомыя беларускія пісьменьнікі, артысты, мастакі, дый звычайныя беларускамоўныя людзі часьцяком трапляюць, так бы мовіць, у замкнёную прастору — да прыкладу, у шпіталь. Як яны там сябе пачуваюць? І як ставяцца да такіх людзей лекары, мэдсёстры, санітаркі, суседзі па палаце?